Star Wars Revisited

 

Recenzja ogóra

Nowa nadzieja bez wątpienia jest jednym z najważniejszych filmów w historii światowej kinematografii. Nie ma chyba osoby, która nie widziałaby tego filmu choć raz albo nie kojarzyła takich postaci jak Darth Vader czy Han Solo. Starsi fani zapewne pamiętają dzień, w którym zobaczyli Epizod IV na ekranie kina w swoim mieście, młodsi pewnie do dziś trzymają gdzieś schowane po kątach słynne Tazosy, które zbierali gdy w kinach wyświetlano wersję specjalną Oryginalnej Trylogii. Niedługo później na ich półki trafiły kasety video z filmami, które oglądane dzień w dzień na domowych magnetowidach dziś są w opłakanym stanie. Rok 1997 był szczególny, gdyż z okazji XX-lecia premiery Nowej nadziei poddano cyfrowej obróbce dźwięku i obrazu wszystkie trzy filmy, dodając nowe ujęcia lub poprawiając stare. Siedem lat później po raz kolejny poprawiono i „ulepszono” te filmy, tym razem z okazji wydania ich po raz pierwszy na DVD. To jednak nie usatysfakcjonowało wszystkich fanów. Adrian Sayce (kryjący się także pod pseudonimem Adywan) z okazji XXX-lecia postanowił stworzyć własną wersję Nowej nadziei, nad którą pracował prawie rok, a swoje prace zakończył w marcu 2008 roku.

Star Wars Revisited to odpowiednik Phantom Edit dla Nowej nadziei z tym, że wersja Adywana nie ma aż tak drastycznych zmian i cięć jak wspomniana wcześniej przeróbka. Nie oznacza to jednak, że zmian nie ma lub są one słabo widoczne. Zmiany są i to widać już od samego początku filmu, niektóre są czysto kosmetyczne inne natomiast zmieniają całe sceny czy też ujęcia. Trudno jednak opisać film, który wszyscy widzieli zapewne kilkanaście razy. Trudno jest opisać film, którego dialogi zna się praktycznie na pamięć. Trudno aż do momentu gdy obejrzy się wersję Revisited. To właśnie wtedy człowiek uświadamia sobie, że film, który zna praktycznie „klatka po klatce”, potrafi go wciąż zaskoczyć i to niezwykle pozytywnie. Zaskoczyć tak bardzo, że po skończonym seansie aż chce się więcej „Gwiezdnych Wojen” w każdej postaci.


Już od samego początku możemy zaobserwować zmiany. Napisy początkowe wraz ze słynnym napisem „Star Wars” przesuwają się wolniej niż te, które możemy oglądać m.in. w wersji DVD. Kolejną rzeczą, która od razu rzuca się w oczy to maska Dartha Vadera, która bardziej przypomina maskę noszoną przez czarnego lorda w pozostałych częściach Trylogii. W miarę upływu czasu akcja filmu przenosi się na Tatooine, gdzie para droidów zostaje najpierw schwytana przez Jawów a później poznaje swojego nowego pana Luke'a Skywalkera. Bystrzejsi fani zapewne dostrzegą głowę robota bojowego z Nowej Trylogii, która pałęta się gdzieś w piaskoczołgu. Moim zdaniem jest to bardzo miły szczegół, który świetnie próbuję „łączyć” obie Trylogie ze sobą. Wielu z was zapewne może być trochę zdezorientowanych, gdy usłyszą głos ciotki Beru. Jest to bowiem jej oryginalny głos, który został zastąpiony w edycji specjalnej i w wydaniu DVD z 2004 roku. Kolejnym ciekawym momentem filmu, jest sekwencja w porcie kosmicznym Mos Eisley i tutaj już mój entuzjazm jeśli chodzi o zmiany niestety lekko opadł. Z jednej strony mamy takie szczegóły jak animacja twarzy Pondy Baby w Kantynie czy też brak krwi przy odciętym przez Obi-Wana ramieniu. Wielu fanów zapewne ucieszy fakt, że to właśnie Han strzela pierwszy a Sokół Millenium od samego początku posiada radar, to jednak z drugiej strony trochę razi brak sceny z Jabbą przed odlotem z Tatooine (została umieszczona jako materiał bonusowy na specjalnie przygotowanej płycie z filmem w wersji 3D do oglądania przez specjalne okulary) czy też wycięcie kilku scen z sekwencji przybycia do portu kosmicznego, dzięki czemu miasto staje się o wiele spokojniejsze i nie tętni już tak życiem jak we wcześniejszych wersjach. Trochę mnie to razi, ale znając gusta fanów znajda się tacy, którym spodoba się „nowe” Mos Eisley.

Kluczową rolę w Nowej nadziei odgrywa Gwiazda Śmierci, stacja bojowa, która zdolna jest zniszczyć całą planetę. Skoro jest to broń Imperium to nie mogło zabraknąć.. „Imperialnego Marszu”, który sprawia, że w scenach ze stacją bojową w tle można poczuć odrobinę klimatu Imperium kontratakuje. Szczególnie urzekła mnie scena, gdy widzimy Gwiazdę Śmierci na tle pewnej planety a wokół niej dumnie suną gwiezdne niszczyciele i przelatują myśliwce TIE. Takiego czegoś potrzebował ten film aby go lekko „ożywić” i według mnie to się udało. Przyglądając się bliżej stacji bojowej warto wspomnieć o udoskonalonym wyglądzie lasera, który potrafi niszczyć całe planety o czym przekonujemy się widząc wybuch rodzinnej planety księżniczki Lei – Alderaan. Sam wybuch planety jest także udoskonalony. Bardzo żałuję, że w filmie ostatecznie nie znalazła się scena specjalnie przygotowana na potrzeby Revisited, w której widzimy Baila Organę i Jar-Jar Binska (lub też innego Gunganina, który jest niezwykle do niego podobny) chwilę przed wybuchem. Szkoda, bo jest naprawdę dobrze zrobiona, o czym możecie się przekonać w tym miejscu.


Walka między Obi-Wanem a Vaderem była przeze mnie uznawana za jedną z najnudniejszych walk w całej gwiezdnej sadze. Sam określiłbym tą scenę jako „podchody” czy też „przekomarzanie się krnąbrnego ucznia ze starym nauczycielem”. W Revisited w końcu ujrzałem dynamiczny pojedynek z „Battle of Heroes” w tle, który zastąpił znaną wszystkim do tej pory scenę. Wystarczyło zaledwie kilka cięć aby wydobyć ukryte pokłady dynamiki i akcji, które drzemały w tej scenie. Olbrzymi plus, gdyż właśnie taki pojedynek chcę oglądać w Nowej nadziei.

Finałowa bitwa o Yavin trzyma w napięciu od samego początku i jest przysłowiową wisienką na torcie. Adywan stworzył nową sekwencję przyloty myśliwców TIE z cyfrowo wygenerowanymi modelami statków oraz pociął niektóre sceny tak, że została zmieniona kolejność wydarzeń (m.in. Biggs ginie później) czy też podmienił dialogi. Wielu ucieszy zapewne fakt, że Chewbacca na końcu wreszcie dostaję swój medal.

Nowa nadzieja w wersji Revisited jest bez wątpienia jedną z najlepszych przeróbek jakich doczekał się Epizod IV i śmiało można się pokusić o stwierdzenie, że momentami nawet przewyższa oryginał. Mimo kilku niedociągnięć w grafice (m.in. nowe tekstury) czy pocięciu i złożeniu na nowo niektórych scen, produkcja Adriana Sayce'a stoi na wysokim poziomie. Każdy fan, który chce się przekonać ile można wyciągnąć z Nowej nadziei poprzez jej „ulepszanie” powinien obejrzeć Star Wars Revisited. Moim zdaniem z tego filmu, mimo upływu lat, wciąż można jeszcze wydobyć pełno magii, która oczaruje jeszcze niejednego widza. Mam cichą nadzieję, że gdzieś tam w LucasFilmie słyszeli o tej wersji i w wydaniu gwiezdnej sagi na Blu-Rayu doczekamy się w końcu zmian, które zadowolą wszystkich fanów.


Lista wszystkich zmian w filmie, okładki na wydania DVD oraz linki do samego "Revisited" znajdziecie na podstronie fanedit.org w tym miejscu.

Poniżej prezentujemy trailer "Revisited":